cat`eyes

2006-10-26T21:02:00.000-07:00

گاهي دلم برايت تنگ مي شود

گاهي نزديک

گاهي دور

گاه و بي گاه دلم برايت تنگ مي شود

در پشت پنجره بست مي نشينم که بي گاه شود

به گاهِ آمدنت دخيل مي بندم

شب در سراپرده آسمان

سرنگون از درختي پيربي گاهان مي شود

سحرگاه آمدنت کجاست؟

مهر

BatMan...

2006-07-12T05:02:00.000-07:00

Bat Man

سکوت شب در پشت ماه ضجه می زند

تو از سرزمین حسرت می آیی

با دست های خیس و گونه های شور
تو زیبا نبودی

تو هر شب چشمهایت را به ستاره می فروختی
تو سایه بودی ، تو ابر بودی ، همان شکل پیچ در پیچ بی قاعده بودی
تو زیبا نبودی

تو بر کجای شب آویخته بودی که خفاش ها بالهایشان را در چشمان تو می گشودند

سحر شده است و تو همچنان در پس روز پرسه می زنی

خنجری بر گلویت ، خنجری در دستت ، چهرهَ روز را چه آسان می دری

2006-06-21T13:53:00.000-07:00

Frida

2006-06-16T05:43:00.000-07:00

در روزگارتاریک
دستان احتیاج تصویر مرگ را رنگ میزنند ...
در روزگار سخت
چشمان احتیاج بی مردمک به سوی زمین خیره می شوند...
در روزگار تاریک
با خنده های تلخ راهی به سوی شادی باز نمی شود ...
در روزگار سخت
آغوش گریه ها بر بو سه ای( حتی سرد) باز نمی شود...
چشمان من به سوی زمین است...
تصویر مرگ را نقش می زنم ...
خشکیده اشکی بر گونه ام ...
سیلی ی لبخندی بر صورتم...
روزگار سختیست...
روزگار سختیست...
.
.
.

2006-06-13T20:10:00.001-07:00

It's dark, foggy and cold
floating through the universe
I'm afraid that I'm doomed to float
-forever in this loneliness-
by somekind of curse

Suddenly stars begin to shine
and make that I see more clearly
I overcome my fear for the unknown
and follow their path
to my destiny

Although the fog sometimes blur my way
and still cover me over with doubts
I'm convinced
that I'll reach the sun
-one day-

I hate Loneliness

I LOve Sunny Days

2006-06-13T20:10:00.000-07:00

در ميانه راهروهاي تاريك

دستي كنار نيمكت
خاك مي خورد

دستي به انتظار

دستي به روي دست

خاك مي خورد

اينجا زمان به ساعت مرگ

در گور است

اينجا دقيقه هاي معجزه هميشه ساكتند

گل در ميان لبانت

آواي دور اذان

بوي لهيده علف

چشمان تر!ا

فرياد را به گوش من آهسته جيغ كن

فرياد را تنها براي لبانم معنا كن

در آسمان بنفش وقت طلوع محبوبه هاي شب

فرياد كن اسمم را
آهسته

آهسته
85/2/21
جهاد دانشگاهي مشهد

اردي بهشت آخرين سال دانشگاه

روي نيمكت هاي طبقه دوم

يكي از عصر هاي دلتنگي

من و تو

برای احسانی

2006-06-12T02:29:00.000-07:00

هزاران بود،هزاران نبود
مردی بود که زنی را دوست داشت
هزاران بود،هزاران نبود
زنی بود که مردی را دوست داشت
هزاران بود،هزاران نبود
زنی بود و مردی
که دوست نداشتند مرد و زنی که آنها را دوست داشتند
یکی بود،یکی نبود
شاید فقط یک بار
زن و مردی که یکدیگر را دوست داشتند.

"برای احسانی"
تولدت مبارک عزیزِ

2006-06-11T05:29:00.000-07:00

2006-03-13T12:36:00.000-08:00

"لولیتا"

منم لولیتای تو
کوچکترین معشوقه ی شهوت
سکوت تند حضورت به بازوان لختم می خورد
می گریزم در بی خیالی صدا
جایی که نفست را شلاق می زنند
به انگشتانم می خندم
بر سینه ی لخت برف
دستهایمان برای همیشه یخ می زنند
در مومیایی برف
...تنها آنجاست که دیگر نمی لرزم

*******************************

زمان توی دلم تاب می خورد
آب در چشمم می لرزد
صدای قژقژ تخت
می شکند
می شکند
می شکند
قلب ماهی چشمم
دوباره می دوم در بغض خشک گلویت
و به اشکهای تازه وارد می رسم
این آسمان تازه باریده است
دیشب می شود-
دیروز می شود-
چه کسی این چرخ دستی را وارونه می چرخاند...؟

صدای قژقژ تخت بلند...دوباره...در گوشهای بی حیا

2006-03-12T01:26:00.000-08:00

"بهار بی جامه"

باز آستین می کشم
پس
باز دست می کشم
پیش
جامه های بهار را
با رخت کهنه زمستان
وصله نمی توان کرد
بهار بی آستین
دست بر سینه
... پای در گِل

رختهای پائیز را بیاورید
... تا بر آستینش شکوفه ای گلدوزی کنم

2006-03-11T21:48:00.001-08:00

سنگ بر پشت زمین
سکوت بر لب آب
آسمان بر پشت درخت
با چشمان خیس کاغذی بر مرگ می نویسم
آتش را در جامه دان خاک بر هم می زنیم
در گورهای کوچک مورچگان
فصل شکوفه های تازه ی خورشید است
فصل شکوفه های تازه ی خورشید است

در دست هر درخت لاشه ی سیبی است
و لاشخوران مدام دهان زمین را بو می کشند
شاید که گوشه ای
از زن باکره ای می دزدند
شاید که گوشه ای
.قبری دریده شده باشد

#

این آسمان سرما زده
همخوابه ای می خواهد
در بستری میان روز و شب
...آسمان دیگری پیدا باید کرد
اگر نوازش دست دیگری می بود
.شاید که هرگزدست های کبود مرا قطع نمی کردند
شتاب کنید
دارد که آسمان کبود می شود
دارد که دیر می شود
این درد کشتنی است تا ریشه می دود
باید که آسمان را از ریشه بر کنیم
یا آسمان دیگری را همخوابه اش کنیم
... این درد کشتنی است
...باید شتاب کرد

2006-03-08T20:06:00.000-08:00

2005-08-09T19:49:00.000-07:00

2005-07-30T18:57:00.000-07:00

2005-07-30T18:54:00.000-07:00

2005-07-30T18:46:00.000-07:00

2005-07-19T20:03:00.000-07:00

باورم می گوید :ا

_عشق در پنجره نیست ،ا

همه تاریک است ،ا

مرگ در تاریکی است .ا

مردگانیم همه تشنه عشق

غرق در تاریکی

تاریکی

تاریکی.ا

نصرت رحمانی

2005-07-17T20:41:00.000-07:00

"دوستت دارم.ا "

دارد میان لبانم پیر می شود .ا

2005-07-12T21:27:00.000-07:00

2005-07-09T22:24:00.000-07:00

2005-05-16T00:37:00.000-07:00

تو در تو

شبی که آغاز می شود

در انتهای شبی دیگر

و باز شبی دیگر

شبی دیگر

شبی دیگر

تو را از فصل ها و روزها و ماهها

به تو در توی شبی دیگر پرتاب میکنند

گفتی: چشمهایت را ببند و نا10 بشمار

هنوز به انتها نرسیده خواهی آمد

و من سالیست که ساعتها و ساعتهابه دهگان منفور اعداد

. لعنت می فرستم

شب

و سکوتی دیگر

سکوتی از پس سکوت

آواز شب است که در آسمان می پیچد

. و با من همنوایی می کند

ارابه زئوس امشب قصد حرکت به شرق را ندارد ؛

خواهران سه گانه مرگ

! هداس

در های جهنم را بگشا

رشته حیات من دیریست که به پایان رسیده است

چشمانم را می بندم و باز تا 10 میشمارم

... و خواب مرا با خود می برد

چقدر خوب که آدم

همه انتظارش را خواب ببیند

و همه خوابهایش انتظار باشد

و همه زندگیش در خواب باشد .

چقدر
به تو
بگویم
که

این

انتظار

کشیدنی

نیست

که تو هر ساعت

، آن را می پیچی

سیگار میکنی

... و به آن پک میزنی

2005-05-16T00:32:00.000-07:00

راست مستی
ای هراس

ای امید

ای گذشتگان رفته در غبار

ای خدایگان ریشه دار

در دل این زمین تکه تکه از تخیل غبار

ای عبور
لحظه لحظه های عمر های بی قرار

کاش می شد عاقبت

به چنگ خود بگیرمت

سبوی خویش را دمی

به باده تو پر کنم

به مستی شبانه ای

تمام روزه های سالیان خویش را

تبه کنم

تبه کنم

بنوشمت

و بر عطش سفر کنم

به شهر خواهش و نیاز

به شهر دیده گان بسته از هراس

و جامه های پاره پاره از حظور احتیاج

سفر کنم

سفر کنم

تو را دمی بیابمت

و از کویر تشنه تنم

برای تو سخن کنم

حذر کنم

حذرکنم

که در گناه می خزم

اگر به عمق دیده ات

قدم نهم

و گم شوم

میان خنده های جغدهای بی حیا

اگر به دشت سینه ات

، قدم نهم

و عشق را لگد کنم

میان بوسه های داغ و بی صدا ...ا

نفس

نفس

و شوق در درون من

چو کودکی نحیف و خرد

دوباره رشد می کند

دوباره نطفه های عشق

درون من به بار می نشیند

و زمان لفظ "هست " را انتظار می کشد

تو در منی
تو با منی

و من تمام این خطوط کهنه را چه بی هدف گذشته ام

تمام این چهارراههای بی خطوط و بی چراغ

فقط به قصد یک دروغ آشنا

برای من سرود درد خوانده اند .ا

تو از منی

حظور تو چو شاهرگ میان گوشه گوشه وجود من آشیانه کرده است

چه التهاب و حرکتی ؛ ز دانش حظور تو

میان این شقیقه ها

مرا اسیر این فریب بازی می کند

هوس، میانه می دود

و در دلم تمام بازمانده های شرم های کودکی

زخم خورده ،پاک بازی می کند . ا

2005-04-14T07:34:00.000-07:00

My Poems

My New English Weblog

2005-04-11T08:58:00.000-07:00

کما

اسم دروغ هایم را شعر می گذارم

و می پیچم لای روزنامه بعد از ظهر

تا تو شاید بخوانیش

روزنامه

و چای

و سیگار

و شعری که هرگز خوانده نشد ؛

و چشمانت که بر گوری خشکیده است ، ا

گوری که هنوز نام مرا رویش حک نکرده اند . ا

شاعر سنگ نوشته قبرهایم ، ا

همان شاعری که هنوز به دنیا نیامده

و برگورش سنگ گذاشته اند؛

در یکی از آن چهارراههای بنفشه

و بنفشه های چهار راهی

و بنفشه های راه راه

و بنفشه های بی راه

و بنفشه های راه گم کرده ....ا

و

تو، چشمانت را دوخته ای به قبری خالی

و قلبی که فقط می تپد

کمای چشمانم برابر چشمانت مرگی ندارد ؛

بستر

عشق

و بازی

عشق بازی دستهایت در کماست

وچشمهایت به سکسکه لحظه هایم چشم دوخته. ا

سکوت نکن

دور تر از آن هستی که سکوتت را بشنوم

بیا نزدیک

جایی که

شب
و
بستر
به هم می رسند .ا

2005-04-11T08:50:00.000-07:00

نوشته های بنفش اساطیری

بر سنگ فرش های سفید نقره ای

عشقی نمانده است که برایش گور می کنی

گل های سفیدت را بیاور

بپاش توی صورتم

و منتظر نفسم باش که دارد می میرد .

کاموا آورده بودم برای دست های بیکارت ،

همه این کاموا را هم که فلسفه ببافی؛

بازتار و پود وجود مرا کم می آوری .....

84/1/16

سکوت بنفشه ها

2005-04-09T23:53:00.000-07:00

سالیست سکوت می کنی و سالیست که می گریی
سال دیگر عزای کدام باغچه رانوحه خواهی سرود ؛
زمین کوچیده از بهار برای گامهای کودک وارت هنوز گل آلودند .
شهادتین را برای گل ها دوباره بخوان ،
بگذار در تولد آن جهانیشان
در مذهب تو جان گیرند .

_ سلام
_ سلام
و مرگ را شروع می کنیم .
نفس می کشی تا ماندنی شوی
من نفس می کشم تا بمانم ؛
مذهبت را بگذار بین رطوبت خاک و زمان را قدم بزن
چرا گریه می کنی ؟ !
تولد رج به رج گل های قالی برایت کافی نیست ؟
شهادتینت را بخوان بنفشه ها را پشت دوچرخه بگذار
خاک خاک پس بزن از روی قلبت
و منتظر بهار باش تا صبحدم به اذان بنفشه ها به قنوت روی !

2005-04-02T13:54:00.000-08:00

امروز اربعین است ، این پست کی به سرانجام برسد و برود توی آغل گربه ها خدا می داند ، دیشب به مامانم گفتم این خونه جدیدمان همه چیز دارد به غیر از گربه های خانه قبلیمان ، من عاشق اون گربه ها بودم ، فراموش نمیکنم که بهار پارسال همین موقع بود که بهار مست شده بودند و هر چه پدرم با جارو از روی پشت بوم و لبه های دیوار پرتشان می کرد باز از رو نمی رفتند ، هنوز صدای ناله های شهوتیشان توی ذهنم مرا به تصور کش و قوسشان می کشاند ........ عین متنی که همان زمان نوشته بودم را میتایپم :
(عشق گربه ای یا ( گربه های زیر شیروانی ما

صدای گربه ها ، صدای جیغ و صدای کشدار و پر شهوتی که از آغاز یا ادامه یک هم آمیزی خبر می ده ، می تونم کش و قوسش رو حس کنم ، جهش و اوجش رو حس کنم ، ناله های ناتمام زیر گوشم ، غلت زدن روی شیشه های حیاط خلوت ، صدای بی وقفه، که با صدای گربه ای دیگر قطع می شه ؛ مثل ضجه های ناتمامی میمونند که می پیچه و باز منعکس می شه ، شهوت و دیگر هیچ،
همه چیز از رضایت و انبساط خبر می ده ، ......ا
نه نه انگار از پشت بوم پایین افتادند ، یه لحظه نزدیک بود شیشه بشکنه ، یه کم خاک ریخت توی حیاط خلوت و حالا دیگه صداها قطع شده ...ا
سکوت سکوت و رخوت
بیزارم، از همه تن ها بیزاراز شکل پیچ در پیچ اندام ها و قامت ها بیزارم .....ا
.
.
.
صدای ناله گربه ها هنوز می یاد ؛ ساعت 11 شبه ، صبح از صدای سر و صدای گربه ها توی حیاط بیدار شدم ، نزدیک یک ماه میشه که گربه محلمون بچه دار شده و اومده توی انباری خونه ما گربه هاش رو قایم کرده تا یه کم بزرگ بشن و جون بگیرن ، دائم از گربه نره می ترسه ، حتی برای غذا خوردن هم از توی انباری بیرون نمی یومد

تا مبادا گربه نره سر برسه و گربه هاش رو بگیره ، و خدایا چه بچه های نازی ،یکی خاکستری با چشمهای سبز ، اون یکی شیطون و سیاه و بازیگوش ، دائم با هم بازی می کردن و روی هم سر می خوردن ،ا
مامانشون توی انباری ولو می شد تا اونا بیان و شیر بخورن اینقدر زیبا و شیرین که آدم با دیدنشون یاد همه پاکی های دنیا می افتاد ....ا
صبح اصلآ دلم نمی خواست از توی رختخواب بیرون بیام انگار همون سر صبحی دلم می خواست یه فص گریه کنم ، به زور بلند شدم و صدای ناله گربه ها قطع نمی شد ، به مامان گفتم:" چی شده ؟" گفت : " بچه هاش رو گم کرده !ا برای خودم چایی ریختم ، و گربه همینطور دور حیاط می گشت ؛ روی پشت بوم می رفت و باز توی حیاط دور می زد تا اینکه رفت توی انباری ، یکهو دیدم ساکت شد ، به مامانم گفتم : " مامان بچه اش رو پیدا کرد ! "ا
رفتم بیرون تا ببینمش ....ا
دیدم ماده گربه داره گربه سیاه و بازیگوشش رو که غرق خون بود لیس می زنه ....ا
از توی انباری پریدم بیرون و شروع کردم به گریه کردن ؛ گریه ام بند نمی اومد ، تازه فهمیدم که اون یکی هم روی پشت بوم افتاده بوده و بابام چالش کرده ،ا
گربه تا ظهر ناله کرد، تا ظهر یک بند دنبال بچه هاش گشت ، تا ظهر لای یاس ها و لای بوته های گل گشت ولی هیچی هیچی هیچی
داشتم دیوونه میشدم ، حتی غذایی که براش گذاشته بودم رو نخورد ، اومدم توی حیاط به چشمهای من نگاه می کرد و ناله می کرد ، انگار داشت گریه می کرد ...ا
انگار نه انگار که همین دیروز بود که داشتم از شهوت نا تمام این گربه ها شکایت و بدگویی می کردم .ا
.
.
.
امشب هم صدای گربه می یومد که دنبال بچه هاش می گشت ؛ رویپشت بوم راه می رفت و ناله می کرد بعد توی انباری یه دوری زد ، ...ا
.
.
.
من که در مقابل گربه از رو رفتم ، رفتم با جارو زدمش ولی آنچنان به جفتش چشم دوخته و خرناس می کشه که اصلآ ضربه های جارو رو احساس نمی کنه هنوز هیچی نشده یه جفت دیگه برای خودش پیدا کرده ،ا
کاش زندگی ما هم مثل گربه ها بود ، هفته ای یه بار از عشق هم می مردیم ، ماهی یه بار بچه دار می شدیم و بعد بچه هامون رو می خوردیم و باز دوباره روز از نو روزی از نو ، بی هیچ غم و خا طرهای ... "ا

........

2005-03-29T02:52:00.000-08:00

آخر، نوشتن که کاری ندارد ؛ آن هم از نوع فله ایش ....برای همین است که من سالی یک بار می نویسم .. البته می خواهم به ذوق وحیده ، برای آرشیو دار شدنش برسم ، چه قدر راحت می شود از روی ذوق و شادی این مردم خوشحالیه خودت را پیدا کنی ؛ هیچ وقت دلم برای این مردم و شادی های گنجشکیشان نمی سوزد ، دلم از این می سوزد که چرا لب های من برای آن خو شی ها خسیس است ، چرا من با بدگویی و مسخره دیگران اوقاتم نمی گذرد ؛ اصلآ این چه حرفهای چرندی است که می گو یم ... همه زندگیم را مدیون شعور این آدمها هستم ، از گزافه گوییشان ، سکوت را یاد گرفتم و از فلسفه هایشان سادگی ، از عقل و شعورشان به دیوانگی رسیدم ، و از بزرگ اندیشیشان ،... تن به کودکی دادم...

.........راستی نگفتم من برای بهاری که امده است " بنفشه " نذر کرده بودم

2005-03-26T09:42:00.000-08:00

توی ماشین بودیم و فریدون فروغی داشت میخواند " .... دل این آدما زشته دیگه زیبا نمیشه..." و برف همه دید را پوشانده بود و چه تلاشی می کرد که دل این آدمها را زیبا کند . یک بار با مژده سر ايستگاه اتوبوس ایستاده بودیم و برف های درشت مثل پشه های عاشق نور دور تیر چراق برق جمع شده بودند به مژده گفتم: " دیگه از برف هم کاری ساخته نیست"... دیگر برای این آدمها همه چیز دیر شده است. و شادی که همیشه می گه: " بنفشه این روزها نباید از خدا توقع معجزه داشت" .... همه چیز راست است. راست . و دل این آدم ها دروغ !ا

بگذریم ، " سال بد گذشته است " " و من می خواهم خوب باشم ، خوب ، می خواهم تو باشم "
هرچند، " بهاری دیگر آمده است
آری

ولی برای آن زمستان ها که گذشت

نامی نیست
نامی نیست . "ا

اولین پست سال جدیدم برفی شد ....ا

2005-03-21T08:53:00.000-08:00

قو برای آنکه سفید بماند

نیازی به آبتنی هر روزه ندارد

2005-03-21T08:49:00.000-08:00

نشسته میان مردگان هزار ساله، مصدق، ، شریعتی؛ آدم های بیگانه، غریب که تنها وجه اشتراک شان مرگ است،ا

آمده بودم و روی دست ها پیکری انگار داشت نفس می کشید، صدایی فریاد می زد صبر کنید،ا

هنوز چشم هایش باز است و همه رفتند،ا

و نفس بود که بی نفس می رفت، ا

هنوز صدایی در گوشم بود: صبر کنید،ا

هنوز چشم هایش باز است، می خواهد دخترش را ببیند و من یاد نوحه خوانی، نوحه خوان ها افتادم،ا

یاد دروغی که به مرگ می بندد و یاد مرگ که دروغی آشکار است،ا

دروغ های بزرگ ، دو تا لب های کوچک مرگ گیسوان ماست بر شانه های زندگی . . . صدایت می کنم . . .ا

با تو می دویدم در تو در توی بیمارستان، از این اتاق به آن اتاق و دکتر ها که به چشم های تو نگاه نمی کنند،ا

و تو می دویدی، می دویدی و صدای قلبت را با خودت به دور ها می بردی، من نمی رسیدم،ا

قدم هایم گم می شد پشت پاهایت و وقتی که ایستادی . . . وقتی که ایستادی . . . فقط به سکوتت رسیدم، اشک هایت خشک بود و

صدایت جایی آن دور ها مانده بود.ا

چرا نمی شود حرف زد، یا وقتی که حرف می زنی تو سکوت می کنی، من حرف می شوم و تو سکوت میان واژه ها می شوی،ا

موسیقی می شویم امروز روز هفتم بی مهری است گل به روی گور تو می ریزیم بر می گردیم . . .ا

تنها و با دست های خالی بر می گردیم . . . حرفی ندارم . . . می تواند اول همه جمله ها باشد و اول همه صفحه ها و اول همه

اسکارلت

2005-03-21T08:34:00.000-08:00

چشمان گربه

باران چرخید

و برای افتادن

زمین ما را خالی دید

پنجه ها یت را باز کن

تا با دستان بسته مرا در آغوش نگیری

زیر نزدیکترین آسمان زمین

جایی برای آسمان دست و پا کنید

ساده ترین لباست رنگ ابر هم نبود ...ا

ساده ترین لباست

رگهایی بود که خطوطی به انحنای پیکرت را رقم می زد

باران که می بارد،ا

بگذار رگهایت را ببوسم

تا به دنبال بوسه آسمان نباشند

گربه ایستاده بود

با پنجه های باز

زیر نزدیکترین آسمان زمین

و در لحظه ای که صدا ها شیون می شد

، از پشت بام خالی خانه ما،

...زنی به پایین افتاد

من همه فریادهایم را زده بودم

همان دیروز که فهمیدم بهارمست است

آهای چشمان گربه ات را ببند

این چشم ها برای تو زیاد است ؛

... چشمان گربه ات را ببند و بگذار در چمدان تا به رودخانه بیندازم

باران که می بارد .... ا

شوری چشمانت را می شورد

آهای چشمان گربه ات را ببند من خون دوست ندارم

دیگر نمی خواهم پنجه پنجه پنجه باشد

صورتکی که هیچکس آن را ندیده است

ضربه می زند به درکوبه های باران

آنجا پشت چشمانم به آسمان پنجه میکشی
چقدر زود در را برایت می گشایم ...ااا